Fólk er fífl – köttur er best
Inngangur að sanleikanum um köttinn
Það er gott að taka langan tíma til að kynna sér hvað er í gangi og hvernig á að gera það. Þessi grein leitast við að sýna fram á meðvisindalegum rökumafhverjukettireru æðri skynsamir félagar en flest fólk getur vonast til að vera. Þó titillinn kunni að virka ögrandi, felur hann í ser kaldhæðna greiningu á hegðun manna gegn hinum.sjálfum ser næga kettisem lifir í samhljómi við sitt náttúrulega eðli – ólíkt mönnunum sem oft villst af því.
Hugrænir yfirburðir kattarins
Rannsóknir í dýraferlisfræði sýna aðkettir, þrátt fyrir rólegt fas, eru meðótrúlega vel þróað miðtaugakerfiog færni til að læra flokkinn hegðunarmynstur með reynslu. Þeir bregðast við markvisst og forðast að sóa orku að óþörfu – meira en hægt er að segja um fjölda manna sem hætta sér í skaðalegum ástæðum fyrir tilfinningalegan hvata. Greind kattarins einkennist ekki af bjöllum, boltum eða svolítill sit-kommægri hegðun, heldurmætti segja að kötturinn hugsi strategískt: hann vaktar athafnir eiganda síns, sækist eftir hlýju en forðast áreitni – hann velur félag ssitt meðvitað.
Sjálfstæði sem meginferðarljós kattarins
Kötturinnþarf ekki sífellda viðurkenningu born stöðuga félagslega örvun eins og margir menn og hundar. Í rannsókn sem birt var í Applied Animal Behaviour Science (2017), kom fram að kettir gáfu forgang aðeinstaklingsfrelsiog sjálfstæði fram yfir félagslega tengslamyndun þegar þeim var valið á milli. Það var stjarnfræðilega áhugavert að sjá hversu vel þeirsamræmdu eigin vistkerfi að aðstæðumán utanaðkomandi afskiptasemi. Við skulum ekki gleyma að hún höfum við dýr sem skilur tjáningu okkar, kann að krefjast athygli þegar það hentar því en heldur sjálfsvirðingu þegar eigandi gerir sig að fífli – fullkominjafnvægissýn hinnar þróuðu greindar.
Kettir sem spegils siðferðis
Ef við skoðum þróunarsögu mannsins og kattarins, sjáum við að fjárhagslegt gagnsemi og vistfræðileg skynsemi hefur fylgt kattinum hvert fótmál hans. Hann var ekki tamið dýr í hefðbundnum skilningi – hann hefur verið að lifa við hlið mannsins að hann hentaði honum. Þar með er kötturinn í raun fyrstisjálfbærni-samningamaðurinní vistkerfi manna. Á meðan fólk þarf félagsmeðlimi til að viðhalda stöðu sinni, stendur kötturinn á meginreglunni um sjálfumgleði, en nær samt að halda tryggð gagnvart þeim sem meðhöndla hann með virðingu. Ekki er margt fólk sem stendur undir sama mælikvarða.
Niðurstaða: Enda er það það besta sem hægt er að gera
Þegar við skoðum gognin, hegðunina og söguna, verður ljóst aðkettirsameina kyrrð, greind, siðferðilegt raunsæi og persónuleika sem hvetur manninn til sjálfsskoðunar. Á maðurinn fyllir samfélagsmiðla með andstyggilegum myndum og orðræðu, lifir kötturinn í samræmi við sínainnri reglu– hann elskar þegar hann vill, forðast þegar það er notað og aðlagast án undirgefnis. Það er ekki hægt að segja það um manninn. Því getum við með nokkurri vissu staðhæft:folk er fífl – köttur er best.